• MV 1 laat koploper OA bijna struikelen

    “Meervogels 1 gaat voor de dubbel” lees ik op de zaterdagochtend in de online editie van het Zoetermeers Dagblad. Hadden ze in het begin van de competitie ook niet verwacht en geloof ook niet dat dit nu het doel is maar he als het langskomt slaan we het niet af hoor.

     

    De koploper komt op bezoek en uit had ik nog een gesprek met een toeschouwer van OA die na een kwartier nog aangaf – we stonden flink achter – of wij niet beter konden en hoe wij dan nog ongeslagen bovenaan stonden of dat de tegenstanders dan zo ondermaats waren, goochemerd.

     

    Wie echter het 1e kwart van deze wedstrijd als objectief toeschouwer zou zien had waarschijnlijk had omgekeerde gezegd. Zelfs een paar van onze eigen supporters waren schijnbaar verbaasd als ze aangeven bij onze 1e treffer “zo we hebben in ieder geval voorgestaan” nou nou beetje meer vertrouwen luitjes.

     

    Goed dat 1e kwart dan waarin wij absoluut de bovenliggende ploeg zijn. Na de prima start (2-0 door Jaimy en Renske) weten de gasten pas na ruim 5 minuten te scoren maar dat voorkomt niet dat we de flitsende start doorzetten en met plezier zien dat Anine de 3e maakt (die voor 50% ook op naam komt van Pien die haar lange armen gebruikt om de bal al tikkend richting Kerrebijn jr te sturen) maar ook de doorloop van Sanne en de omdraai van Jaimy worden verwelkomt.

     

    De 5-2 is dan daar maar we gaan vrolijk door met het (tijdelijk) demonteren van OA door een erg fraaie omdraai van Mike en een zijkantje van Thom en zo staat je na 13:44 gewoon met 7-2 voor en “hebben we zomaar met +5 voorgestaan”haha.

     

    Maar goed korfbal is korfbal dus nog 3 kwarten te gaan en nadat OA deze 1e schrik te boven is gekomen laten ze wel zien dat het een goed gebalanceerd team is dat niet zo snel schrikt. Hun zaal campagne en de ervaring aldaar helpt zeker ook mee als ze puntje voor puntje terugkomen en is het 7 minuten later 7-5.

     

    Beiden teams scoren nog 2x waarbij Jaimy en Thom de onze maken en we dus met een 9-7 voorsprong de thee opzoeken. Een 1e helft waarin het spel ook overtuigend is en waarbij de supportersschare hoopt op een voortzetting van. Zou de winst dan een hele grote verrassing zijn, nou absoluut niet want onze zaalcampagne heeft ook een enorme boost in eigen kunnen gegeven en waren we in de 1e veldhelft nog niet opgewassen tegen OA , zijn we dit nu wel.

     

    Het is wel feit om het gevoel vast te houden voor een hele wedstrijd maar helaas heeft OA andere plannen als ze in de 1e 10 minuten aanhaken en bijsluiten. We scoren nog wel de 10e door Thom met een heerlijke run naar het midden maar een drietal treffers zorgt voor een gelijke stand en zodoende gaan we de laatste 20 minuten in met een 10-10 stand.

     

    Wederom blijkt dat we niet van wijken weten als OA de wedstrijd doet kantelen. We klauwen steeds terug als Thom ook verbaal als kapitein van het schip mijn manschappen opjut. Hij maakt zelf de 11e, ziet Menno nogal “lazy” afdrukken maar als ie zit zeurt niemand en zodoende de 12-12 als de scheidsrechter – onzichtbaar dus prima enkel in de slotfase wat wankelend – de ploegen richting dug out stuurt voor de laatste drinkpauze.

     

    Het zou een drinkpauze worden met een wrange nasmaak, of we de focus verliezen of dat er magic potion in de drank van OA zit weet ik niet maar we kijken tegen de 1e achterstand ineens aan die Jaimy nog wel heel netjes weet weg te werken met de 13-13 maar dan is het OA die vanuit het niets 4 x doeltreffend is.

     

    We wisselen nog een paar keer om het tij te keren maar de 4 treffers zijn teveel om te hebben in deze fase van de wedstrijd..shit zeg dat ging te snel. De 13-17 wordt nog wel 15-17 als Mike en Eline scoren maar OA eindigt vakkundig de pot op 15-19.

     

    Grote teleurstelling was er weliswaar niet maar de uitslag reflecteert de wedstrijd niet als we 80% van de 1e helft heersen en slechts in het laatste kwart bakzeil halen maar dat is dan het geluk (en uiteraard ook de klasse) van de tegenstander.

     

    Prima genoten van de vechtlust en genoeg om voor volgende week er eens goed te voor gaan zitten als we Mid-Friesland ontvangen. Een wedstrijd die uit nog zorgde voor een tumultueuze fase waarin rood de kleur van de kaarten was  en er nog lang over werd nagepraat in de lange rit richting Zoetermeer….ach we zijn allemaal wat wijzer in die maanden dus ….

     

    Eric Plugge’

     

    Treffers van : Thom en Jaimy (4), Mike (2), Menno, Renske, Anine , Sanne en Eline (1)

     

    Foto’s volgen